Wat betekent integrale gezondheidszorg ?

De ziekte staat niet langer centraal, maar wel de (zieke) mens. Het is belangrijk dat de mens in zijn geheel kan ondersteund worden, dat er rekening gehouden wordt met het totale menselijke wezen: dus zowel het fysieke, mentale, emotionele als het spirituele niveau.

Preventief werken is één van de belangrijkste taken binnen de gezondheidszorg. Het spreekwoord 'beter voorkomen dan genezen' is hier zeker op de juiste plaats.

Het is niet de bedoeling dat we onze gezondheid zomaar in de handen leggen van een arts of specialist. Tenslotte draagt iedereen de verantwoordelijkheid om op zijn eigen gezondheid te letten en die ook te verbeteren.  

Steeds meer en meer mensen zijn op zoek naar adviezen i.v.m. gezonde voeding, ontspanningsmethodes, zuivering van hun lichaam, de zin van hun bestaan, ontwenning van verslavende middelen zoals sigaretten of alcohol, afslankingsdiëten, enz.

De gezondheidsbegeleider is de geknipte persoon waar zij voor deze nood terecht kunnen.

Een gezondheidsbegeleider is een professionele beoefenaar van de natuurlijke gezondheidszorg. Met natuurlijke methoden zal zij/hij trachten om het zelfherstellende mechanisme van de cliënt, wat ook wel het immuunsysteem genoemd wordt, te versterken. De ondersteuning van dit mechanisme kan o.a. d.m.v. bloesemremedies (Bachbloesems en andere), een revitaliserende of ontspannende massage, reflexologie, kruiden, voeding of voedingssupplementen, zuiveringskuren, relaxatie, homeopathie, enz.

Aangezien elke symptomatische aanpak schadelijk is - het maakt niet uit of dit gebeurt met symptomatisch voorgeschreven chemische medicatie, homeopathische middelen, kruiden, enz. - zal de gezondheidsbegeleider samen met de cliënt de oorzaak van de klacht of ziekte trachten op te sporen en die aan te pakken.

De ware genezing kan door versterking van de levenskracht en het verdedigingsmechanisme. Methoden die daar op gericht zijn, worden door de gezondheidsbegeleider aangereikt. 

De gezondheidszorg van de toekomst is een integrale gezondheidszorg waarin regulier werkende artsen, gezondheidsconsulenten en andere hulpverleners elkaar aanvullen om de zieke mens optimaal te ondersteunen, de gezondheid van de mens te bevorderen of in stand te houden. Binnen de integrale gezondheidszorg heeft ieder zijn specifieke taak.

De arts werkt vooral op de klinisch aantoonbare ziekten, de gezondheidsbegeleider probeert zoveel mogelijk preventief te werken.

Bij ziekte of klachten wordt allereerst de arts gecontacteerd. De arts of specialist stelt de diagnose.

  • Wanneer er klinische afwijkingen gevonden worden (klinische fase van ziekte), dan is medische behandeling noodzakelijk. De arts zal dus een medische behandeling voorstellen en opvolgen. De patiënt of arts kan overwegen om bijkomend een complementair werkende hulpverlener in te schakelen om het genezingsproces te ondersteunen via gezonde voeding, relaxatie, massage of andere methoden.
  • Wanneer er geen klinische afwijkingen gevonden worden, ondanks de aanwezigheid van klachten, dan is er geen doelgerichte medische behandeling mogelijk. Statistieken tonen aan dat 70% van de hulpzoekenden zich bevinden in deze pré-klinische fase. De klachten in dit stadium noemt men functiestoornissen. Deze functiestoornissen kunnen best aangepakt worden door de gezondheidsconsulent/gezondheidsbegeleider of andere complementair werkende hulpverleners.
  • Wanneer de klachten verdwenen zijn, is het de taak van de patiënt om zichzelf goed te verzorgen door een gezonde voeding, voldoende rust, ontspanning, voldoende lichaamsbeweging, ... Want ook al zijn er geen klachten aanwezig, toch is er bijna altijd een aanleg voor bepaalde klachten, die zullen optreden wanneer de patiënt verzwakt door stress, ongezonde voeding, enz. Deze fase, waarin geen klachten voelbaar zijn, noemen we de genetische fase.

Nog even in een notendop het werkterrein van de gezondheidsconsulent/gezondheidsbegeleider:

  • zoveel mogelijk de totale mens benaderen op fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel niveau
  • de adviezen of handelingen die in de praktijk toegepast worden, zijn niet gericht op het behandelen van symptomen of ziekten, maar op het versterken van de levenskracht en het verdedigingsmechanisme  van de mens
  • zij/hij begeleidt mensen naar een leven in harmonie met zichzelf, zijn medemens, de natuur, het hoger
  • het gevolg hiervan is: een toename van de levenskracht en levensvreugde; versterking van het verdedigingsmechanisme; een verbetering van de gezondheidstoestand